Jak wyjaśniliśmy, odnosząc się do kosmicznej plamy Apollo uchwyconej na filmie w 1968 roku, plama może powstać ze związków chemicznych, jakie zlepiają się w gumowatą substancję. W 1968 roku te chemikalia mogły być odpadami pochodzącymi z wyrzutni rakiet wynoszących rakiety programu Apollo, albo wynoszenia satelitów, próbników w przestrzeń kosmiczną. Te gumowate lub galaretowate kleksy powstały również na Ziemi w jej atmosferze w naturalny sposób, jak wybuchy wulkanów albo też wskutek chemicznych wyziewów powstałych wskutek działalności człowieka. Są one różnie nazywane: Anielskie Włosy lub Kosmiczne Galaretowate Kleksy. Te ostatnie, kosmiczne galaretowate kleksy powstają z odpadów po spaleniu benzyny w przestrzeni kosmicznej.
* * *
Te osobliwe niebieskoszare grudki, które pojawiły się tuż po deszczu i szybko wyparowały, nie są szalejącymi mrówkami, kijankami ani żadną formą życia. Godne uwagi jest to, iż materiał wydaje się rozpraszać pod wpływem bezpośredniego światła słonecznego i wydaje się być zamknięty w nieprzezroczystym, białawym materiale podobnym do Kosmicznych Żelków. Warto również zauważyć, że cząsteczki wydają się być przyciągane do siebie nawzajem, jak gdyby posiadały właściwości magnetyczne. Tam, gdzie namagnesowany Czerwony Pył w ogonie Nibiru przeważa, istnieją również inne drobne cząsteczki pyłu, które mogą nadawać barwę inną niż czerwona. Gwiezdne Galaretowate Kleksy stopią się, pozostawiając za sobą to, co wydaje się być jedynie pyłem.
* * *
