José Silva

José Silva (psycholog)

Źródło: Wikipedia

(Przekład z Wikipedii, lecz nie słowo w słowo, bo z pominięciem tej ich poprawności politycznej, podporządkowanej obowiązującemu zakłamanemu systemowi).

José Silva urodził się 11-go sierpnia 1914-go roku w Laredo, w stanie Teksas, Stany Zjednoczone. Odszedł był z tego świata - tamże, w dniu7-go lutego 1999-go roku. Jego pochodzenie jest meksykańskie. Z wykształcenia technik elektronik, a wykonywane zawody to nauczyciel, przedsiębiorca i psycholog, a przede wszystkim jest twórcą metody kontroli umysłu, znaną jako metoda Silvy. (Medytacja techniką Silvy).

 

 

Wczesne lata

 

Jego ojciec zszedł był podczas rewolucji meksykańskiej, gdy José miał cztery lata. Wkrótce potem jego matka ponownie wyszła za mąż i zarówno on, jak i jego rodzeństwo zamieszkali z babcią. Dwa lata później, zamiast uczęszczać do szkoły powszechnej (podstawowej), zaczął pracować, aby pieniężnie wspierać swoją rodzinę sprzedając gazety, czyszcząc buty i wykonując dorywcze prace. Popołudniami przyglądał się, jak jego rodzeństwo odrabia lekcje, a ono z kolei nauczyło go czytać i pisać.

 

W wieku piętnastu lat, po odbyciu kursu naprawy urządzeń radiowych, zaczął pracować w warsztacie świadczącym takie usługi. Szybko się uczył i po latach założył własny punkt naprawczy. W roku 1944-tym wstąpił do wojska. Tam zainteresował się psychologią w wyniku przeprowadzonej na nim oceny psychiatrycznej. W czasie drugiej wojny światowej studiował rozbudowaną elektronikę, zostając instruktorem w oddziałach łączności. Po uzyskaniu uprawnień zaczął budować własne przedsiębiorstwo zajmujące się naprawami radioodbiorników, a później także telewizorów.

 

Jego niepokój dotyczący ludzkiego umysłu skłonił go do zastanowienia się, czy za pomocą hipnozy można poprawić zdolność człowieka do uczenia się i w rzeczywistości zwiększyć jego iloraz inteligencji, ponieważ w tamtych czasach uważano, że jest to stały czynnik, z jakim się rodzimy, ale José Silva nie był co do tego zbytnio przekonany.

 

Przez pewien czas pracował na pół etatu jako nauczyciel w Laredo, w szkole średniej, w której był odpowiedzialny za przygotowanie szkolnych pracowni elektronicznych. Po zakończeniu wojny i po ponad dwudziestu latach prowadzenia z wyjątkowym powodzeniem swoich usług naprawczych, w 1966-tym roku wycofał się z tej działalności, którą do tego czasu prowadził równolegle z badaniami nad samokontrolą umysłu.

 

Ogólny zarys i pierwsze początki jego metody

 

Niskie oceny szkolne uzyskiwane przez jego dzieci z jednej strony, a z drugiej strony lektury na temat hipnozy, coraz bardziej skłaniały go do prób znalezienia odpowiedzi na pytania, które zadał sobie wiele lat wcześniej, a które dotyczyło tego, czy możliwe jest poprawienie zdolności uczenia się poprzez jakiś rodzaj ćwiczenia umysłowego. Badania rytmów mózgu i ich wpływu na umysł swój początek miały w Laredo, w stanie Teksas w 1944-tym roku. Badania te rozpoczął z zamiarem wykorzystania ich wyników do zwiększenia ilorazu inteligencji, (rozumowości) ich uczestników. Pięć lat później jego poszukiwania doprowadziły go do zagłębienia się w hipnozę i psychologię, które w tamtych latach zaczynały być wykładane na niektórych uczelniach wyższych.

José Silva znał badania nad częstotliwością elektryczną mózgu, czytał też o przeprowadzanych doświadczeniach z wykorzystaniem elektroencefalografii, które odkryły różne rytmy funkcjonowania ludzkiego mózgu, takie jak fale alfa, występujące w przypadku braku dostatecznego skupienia i bez przetwarzania bodźców wzrokowych. Silva skupił swoje późniejsze przekonania na tych falach, którym przypisywał ułatwienia przy wykonywaniu takich czynności, jak uczenie się, wyobrażanie sobie, przemyślenia, panowanie nad bólem, zapamiętywanie, i tym podobnych, jakie przychodziły łatwiej podczas występowania tych fal w mózgu, ukazując nowe możliwości umysłu.

 

 

Doświadczenie dotyczące komunikacji ESP - Postrzeganie Poza Zmysłowe (PPZ)

 

Swoje pierwsze doświadczenie ESP (Extrasensory Perception - Postrzeganie Poza Zmysłowe PPZ) miał pewnego dnia w 1953-cim roku z jedną ze swoich córek. Wyznał, że miało to miejsce wtedy, gdy spytał córkę o jej naukę w szkole i zauważył wówczas, że odpowiadała na niektóre z pytań, nad którymi właśnie się zastanawiał i zanim zdążył wyrazić je słowami. Stwierdził również, że doświadczenia te występowały głównie wtedy, gdy jego córka znajdowała się na „poziomie alfa". (Poziom alfa jest wtedy, gdy mózg pracuje z częstotliwością pomiędzy siedmioma a trzynastoma cyklami na sekundę, 7-13).

 

W latach pięćdziesiątych ubiegłego wieku PPZ (postrzeganie pozazmysłowe) stawało się dyscypliną, przedmiotem badań naukowych na niektórych uniwersytetach, głównie dzięki opublikowanym pracom doktora Josepha Banksa Rhine'a z Duke University. José Silva napisał do niego w 1953-cim roku, aby powiadomić go o przypadku swojej córki w zakresie PPZ. Ren odpowiedział mu sceptycznie, ponieważ w przeciwieństwie do Silvy uważał, iż ani jasnowidzenia, ani inteligencji, (mądrości) nie można poprawić, ulepszyć.

W celu sprawdzenia swoich wyników, Silva pracował przez dziesięć lat, szkoląc w tym czasie 39-ciu ochotników spośród swoich przyjaciół i rodziny, a następnie w dalszym ciągu udoskonalał swoją metodę. W 1963-cim roku założył Laredo Parapsychology Foundation Inc. (Fundacja Parapsychologiczna Laredo Inc.). W tych latach jego prace zyskały duży rozgłos, ale nie aprobatę środowiska naukowego. W 1965-tym roku napisał do prezydenta Lyndona Johnsona, oferując swoje badania rządowi za darmo, ale doradcy naukowi Johnsona odrzucili jego ofertę, ponieważ uważali, iż PPZ nie ma żadnego zastosowania. W 1966-tym roku opracował swój podstawowy 48-śmio godzinny kurs kontroli umysłu (który do dzisiaj jest stosowany z wielkim powodzeniem i to na całym świecie).

 

Opracowanie metody

 

José Silva przeprowadzał próby również z hipnozą, ale chociaż hipnoza pozwalała umysłowi być bardziej podatnym, uważał, że lepiej jest, gdy dana osoba może sama kontrolować ten proces, aby poprawić, według własnego uznania i w sposób wybiórczy wydajność różnych czynności umysłowych, takich jak pamięć, uczenie się, twórczość, pomysłowość, wyobraźnia, itp.

 

Dlatego też wkrótce porzucił hipnozę i skupił się na ćwiczeniach mających wprawiać umysł, przystosować go do osiągania stanu Alfa, by nauczyć ludzi obniżać poziom czynności elektrycznej mózgu, (by mózg pracował na niższych częstotliwościach z zachowaniem pełnej świadomości umysłu). Dzięki swojemu doświadczeniu, zdobytemu w pracy przy urządzeniach elektronicznych wiedział, że wydajniejsze obwody mają mniejszy opór. Tę zasadę przeniósł na działanie mózgu. Wywnioskował, że określony stopień głębokiego odprężenia, rozluźnienia sprawi, że ludzki umysł będzie pracował lepiej. Szukał zatem takiego stanu umysłu i sposobu jego utrzymania przez dłuższy czas, żeby był bardziej rozbudzony i świadomy niż w hipnozie, co, jak wywnioskował, doprowadzi do poprawy pamięci oraz do zwiększenia zdolności pojmowania, w następstwie czego zostanie zwiększony iloraz inteligencji.

Kluczową trudnością było utrzymanie umysłu w pełnej gotowości przez cały czas trwania tych częstotliwości, które kojarzą się bardziej z marzeniami na jawie i snem niż ze zwykłą praktyczną działalnością. Dlatego głównym celem było nauczenie się technik rozluźniających i świadomej kontroli częstotliwości Alfa, wytwarzanych przez mózg.

Aby to osiągnąć ćwiczenia, z których rozwinęła się Metoda Silvy, wymagały odpowiedniego stopnia odprężonego skupienia i trzeźwego obrazowania umysłem (wizualizacji), jako środka umożliwiającego jeszcze większe spowolnienie częstotliwości cykli mózgu, przy jednoczesnym zachowaniu pełnej świadomości. Zgodnie z tym założeniem, po osiągnięciu tych poziomów, mózg zacznie pracować dużo wydajniej.

 

 

Wyniki

 

Pierwsze wyniki pojawiły się wraz z otrzymywaniem, na przestrzeni kilku lat, lepszych stopni szkolnych przez jego dzieci. José Silva słusznie dopatrywał się tej poprawy w zastosowaniu jego metody, co zachęciło go do dalszego doskonalenia nowej techniki. Przeprowadzał też próby, robił doświadczenia z biologicznym sprzężeniem zwrotnym, dzięki któremu pozyskał sposób na kształtowanie umysłu i ciała. Polegało to na tym, że oglądając wyniki wyświetlane na ekranie urządzenia, w czasie rzeczywistym występowania tych zjawisk, (takich jak częstotliwość fal mózgu, tętno, oddech, itp.) dana osoba, poddana temu doświadczeniu mogła je kształtować, wpływać na nie zgodnie ze swoją wolą i w chwili, gdy są one bezpośrednio przez nią obserwowane.

W roku 1956-tym zaczął opracowywać program szkoleniowy, którego zasady do dziś są wykorzystywane podczas kursów nauczania techniki kontroli umysłu Silvy na całym świecie, również i w Polsce, (z czego i mnie dane było skorzystać). Rozkwit jego przedsiębiorstwa elektronicznego zapewnił mu wystarczająco dużo pieniędzy, dzięki czemu mógł zainwestować zyski i opłacać szereg badań i doświadczeń, przeprowadzanych na przestrzeni ponad dwudziestu lat, które ostatecznie doprowadziły do wypracowania i rozwoju tak zwanej Metody Kontroli Umysłu Silvy, co nastąpiło w 1966-tym roku. Od tamtego czasu poświęcił się całkowicie doskonaleniu i rozpowszechnianiu swojej metody.

 

Książki napisane przez José Silvę:

- Samokontrola umysłu metodą Silvy

- Ty, uzdrowiciel (José Silva i Robert Stone)

- Powstanie geniusza (José Silva i Robert Stone)