19-go lutego
wspomnieliśmy, że „taniec, który będzie miał miejsce między Częścią Lądową a
Częścią Południowo-wschodnią, zanim pęknięcie dotrze do miasta Nowy Madryt,
będzie bardziej gwałtowny niż dotychczas. Taniec ten odbije się szerokim echem
na całym obszarze Południowo-wschodnim”. Do 1-go marca w Atlancie widoczne były
skutki wojny, którą toczy Część Południowo-wschodnia, a osunięcie się Części
Lądowej przesunęło się ku zachodowi i objęło ciężkie skały pasm górskich na
zachodzie, jak pokazują naprężenia na południowym krańcu Meksyku.
