Źródło wpisów i zdjęć: MowaZetan
Jest to ciasno kręcący się Wir Księżycowy, co nie jest już spowity chmurami czerwonego pyłu, dzięki czemu można dostrzec szczegóły. Księżyce w obrębie wiru będą utrzymywać większą odległość od siebie, bo same są obiektami magnetycznymi, zbudowanymi z żelaza lub jakiegoś innego metalu magnetycznego. Bez tego znajdują się w ciasnym tańcu dwójkowym, w tym przypadku w zawirowaniu wstecznym pod wpływem wstecznego obrotu i wstecznej orbity Planety Nibiru. Naładowany elektrycznie czerwony pył nie pozostaje tam, gdyż księżyce te nie są magnetyczne. W ten sposób znikoma barwa czerwonego pyłu z błękitem ziemskiej atmosfery wpływa na kolorystykę uchwyconego zdjęcia.
* * *
Wzmocniony rozbłysk słoneczny klasy C
Sonda kosmiczna SOHO (ang. Solar and Heliospheric Observatory) zrobiła zdjęcie Planecie Nibiru w położeniu godziny 4 względem Słońca 12-go sierpnia, z rojem gruzu w jej ogonie 16 sierpnia, więc nie powinno dziwić, że zawirowanie czerwonego pyłu, który otacza Nibiru i jej Górujące Księżyce, zostałyby uchwycone przez kamery SOHO 17-go sierpnia. Zostało to szybko poprawione kilka godzin później. SOHO jest tak wykonane, że wszelkie dowody na istnienie Planety Nibiru są zastąpione czynnością „wytnij i wklej", ale one zawodzą i od czasu do czasu prawda wychodzi na jaw.



