Jaki jest związek między licznymi punktami nacisku na granicy Kokosowej Płyty Tektonicznej a dwoma wykolejeniami pociągów w południowo-środkowej części SZA? Ponieważ część południowo-wschodnia i lądowa rozdzielają się na Przesmyku Tehuantepec, obie mogą działać niezależnie. Część lądowa w dalszym ciągu przesuwa się w kierunku południowo-zachodnim, co oznacza, że Tektoniczna Płyta Rivera pęka w miejscu połączenia z Tektoniczną Płytą Kokosową i dochodzi do następnych potężnych trzęsień ziemi wzdłuż Płaskowyżu Albatrosa. Tektoniczna Płyta Kokosowa pękła w Basenie Gwatemali i pęknięcie to trwa nadal, a Kokosowa Płyta Tektoniczna napiera teraz na Amerykę Środkową.
Przewiduje się, że podział będzie przebiegać przez Zatokę Meksykańską aż do Nowego Orleanu wzdłuż rzeki Missisipi. Należy się spodziewać zapadania się lądu wzdłuż nabrzeża rzeki Missisipi, a w konsekwencji zerwania mostów na tej rzece. Należy zauważyć, że dwa nagłe i niewyjaśnione wykolejenia na szlaku kolejowym w Phoenix i Dallas znajdują się po bokach obwałowania. Ciśnienie rośnie, choć jeszcze nie wzdłuż linii uskoku biegnącego pod rzeką Missisipi. Obserwowanie Obwałowania pod kątem powodzi i zamykania mostów w tym rejonie mogłyby być wskazówką, co do dalszego rozpadania się linii uskoku Nowego Madrytu.
* * *
Elektrony w płytach i Nibiru
Byliśmy opisali drogę Tektonicznej Płyty Antarktycznej podczas siedmiu z dziesięciu Ruchów Płyt Tektonicznych, jako zepchniętej w dół przez ściskanie Pacyfiku, gdy wynurzała się ona między wierzchołkami Ameryki Południowej i Afryki. Ostatecznie w wyniku tego procesu powstają nowe lądy na Południowym Atlantyku. Jest oczywiste, że ten proces i te naprężenia miały miejsce dnia 22-go lutego. Dane USGS [amerykańskiej służby sejsmologicznej] dotyczące trzęsień ziemi wskazują, że tak właśnie było w przypadku Szkockiej Płyty Tektonicznej, a także na południe od Tasmanii, gdzie krąży południowy biegun magnetyczny.
Poważne Ruchy Płyt Tektonicznych wiążą się z ruchem elektronów w obrębie tych płyt tektonicznych, co pokazują Światła Trzęsień Ziemi. A jak powszechnie wiadomo, piorun to przepływ elektronów z atmosfery do ziemi. Jeśli połączymy kilka czynników – trzęsienia ziemi po obu stronach Tektonicznej Płyty Antarktycznej oraz pobór magnetonów na Południowym Biegunie Magnetycznym Ziemi tuż na południe od Tasmanii – nie powinno dziwić, że naładowany ogon Nibiru dołączył do tańca w Australii 22-go lutego.
