Poza siedmioma z dziesięciu Przesunięć Płyt Tektonicznych byliśmy sugerowali, że płyty tektoniczne będą niespokojne aż do czasu Przebiegunowania. Byliśmy zakładali ciągły ruch Tektonicznej Płyty Indo-Australijskiej, która jest pod ciągłym obciążeniem, aby wznieść się na wschodnim krańcu w pobliżu Australii. Dzieje się tak dlatego, że jest ona hamulcem powstrzymującym wszystkie inne ruchy płyt tektonicznych. Byliśmy sugerowali, że zachodnie wybrzeże Ameryki Północnej będzie podlegać ciągłemu umiarkowanemu zagrożeniu tsunami z powodu zacieśniającego się Pacyfiku. Byliśmy stwierdzili również, że Tektoniczna Płyta Antarktyczna może się swobodnie poruszać, podczas gdy stopniowo wypycha nowy ląd pomiędzy czubkiem Ameryki Południowej a Afryką.
Stwierdziliśmy również, że poza siedmioma z dziesięciu Ruchów Płyt Tektonicznych niektóre lądy mogą przesunąć się tak, że będą miały inne ułożenie względem siebie. Jakie to mogą być lądy? Biorąc pod uwagę kurczący się Pacyfik a poszerzający się Atlantyk, na południowym Atlantyku będzie coraz większa pustka. Podczas gdy Ameryka Południowa przechyla swój bulwiasty wierzchołek na zachód, czubek Ameryki Południowej unosi się w kierunku Południowego Atlantyku, kładąc w ten sposób ten ląd na boku. Afryka robi podobny przechył na wschód, więc również leży na boku. To pozwala Antarktyce na wypchnięcie Nowego Lądu na powierzchnię.
Ciągłe Przemieszczanie się Płyt Tektonicznych występuje w przypadku Eurazji, która jest ciągnięta w kierunku wschodnim przez ściskający się Pacyfik. Nowa zatoka śródlądowa, co byliśmy przepowiedzieli, że się rozerwie od Persji po Ural, będzie stopniowo zmieniać krajobraz. To napięcie widać również w pozornie niekończących się wstrząsach w Tiksi na Syberii, tuż na wschód od Uralu. Tektoniczna Płyta Ameryki Północnej i Tektoniczna Płyta Eurazji łączą się wzdłuż Syberii i w dół aż do Japonii, ale kiedy Nowy Madryt pozwoli, aby lądowa część Ameryki Północnej zsunęła się do Pacyfiku, zakłóci to połączenie syberyjskie. To działanie, zasadniczo rozrywające Eurazję na kawałki, pozwoli Dalekiemu Wschodowi zbliżyć się do Alaski, praktycznie usuwając Cieśninę Beringa jako przeszkodę wodną.
