Odpowiedź MowaZetan: Zwolennicy pana MBB333 przedstawili mu dowody na
istnienie Nibiru, aczkolwiek pan MBB333 jeszcze nie nazwał tego po imieniu. Jak
było widać w Hiszpanii [Nibiru] pojawiło się na godzinie trzeciej, ponieważ
nachylenie ku zachodowi odgrywało znaczenie. Później w dzień, gdy było widoczne
z Florydy, znajdowało się w położeniu godziny czwartej - piątej, ponieważ chybotnie wprowadziło poprawkę. Skąd to dziwne rozdzielenie w chmurach,
spiczasta dziura w chmurze? Nibiru to tlący się brązowy karzeł, wydzielający
ciepło i inne promieniowanie, podobnie jak Słońce. Ale to promieniowanie różni się
pod pewnymi względami.
.
Promieniowanie słoneczne jest dobrze znane i udokumentowane przez ludzkość
na BATSRUS - między innymi ciepło, promieniowanie rentgenowskie, magnetony,
elektrony. Nibiru ma to promieniowanie, ale ponieważ jest bliżej Ziemi, przebywając
na orbicie Wenus, wiele rodzajów promieniowania znanych człowiekowi nasila się,
gdy uderzają w ziemską atmosferę, wypalając w ten sposób dziurę w chmurach.
Naładowany ogon Nibiru jest zwieszony w kierunku Ziemi, mieszając się z
atmosferą, a tam gdzie Wiatr Słoneczny jest równomiernie rozłożony na atmosferze,
ogon Nibiru zadaje spiczasty cios.
Wypalenie [widoczne] poprzez chmury zawiera punkt, kształtując trójkąt na
niebie, ponieważ fala ogona porusza się, przesuwając się z jednej strony na
drugą i rozprasza się przy napotkaniu atmosfery. Punkt to miejsce, w które
uderza ogon, szerokie wyjście to tam, gdzie następuje rozproszenie. Zjawisko to
nie tylko uwidacznia Nibiru i jego wiodące prym księżyce, tworzące Podwójną
Spiralę, ale ją bardziej ukazują. W ten sposób ludzkość będzie zmuszona
zauważyć to ciało kosmiczne na niebie, ponieważ kula Nibiru jako ciało
planetarne jest oczywista.
Jak zauważono podczas wcześniejszych zaćmień, niebo często wygląda na
czarne, ponieważ aparat fotograficzny próbuje przyciemnić jasne światło Słońca.
Innym zjawiskiem pracy aparatu fotograficznego jest podwójny obraz, nazywany w
aparacie widmem, ponieważ jasny obiekt, taki jak Słońce będzie pojawiać się
więcej niż raz, odbijając się po różnych stronach soczewek [obiektywu aparatu].
Ogólnodostępne zdjęcia nie będą pokazywać żadnych dowodów na istnienie Nibiru,
ale zdjęcia amatorskie ujawniają więcej. Jak zauważono podczas zaćmienia w
2017-tym roku, wyświetlana trasa [przejścia Nibiru] nie utrzymała się ze
względu na chybotanie Ziemi, które może być nagłe i przemieszczać się w ciągu
kilku minut, a nawet sekund.
Odpowiedź MowaZetan: Benzyna w ogonie Nibiru była objawiła się jako
świetliste [srebrzyste] chmury lub, jak w przypadku świetlistej spirali w
Norwegii, jako jasna spirala zwijająca się ku ziemi. Księżyce w ogonie Nibiru
wykonują taniec sił przyciągania i w ten sposób przylgnęły do Nibiru, znajdując
się w odległości nie większej niż pięć milionów mil od Nibiru. [8 046 700 km.]
Skalne kawałki wydają się być grubsze i cięższe w pobliżu Nibiru lub księżyców,
a cienkie ku końcowi ogona. Na pęcherzyki benzyny nie ma wpływu siła ciążenia,
i tak jak olej unosi się na wodzie, i tak jak metan unosi się wysoko w
atmosferze, będą się one starać pozostawać wysoko w atmosferze Ziemi.
Co zatem powoduje schodzenie chmur świetlistych i co powoduje wybuchy w
niższej atmosferze widziane w hrabstwie Clermont? Pęcherzyki benzyny znajdują
się w pogoni za resztą śmieci ogona, w gruncie rzeczy próbując pozostać ponad
gęstwiną śmieci. Wolałyby pozostać nad ziemską atmosferą, ale podczas ciężkiego
machnięcia ogonem są chwytane między tymi dwiema siłami i wybierają mniej
zagęszczoną drogę. Można spodziewać się następnych wybuchów bąbelków benzyny, jakie
będzie się usprawiedliwiać jako pewien rodzaj uderzenia piorunu, któremu
towarzyszą zakłócenia elektryczne.
Na początku sagi MowaZetan wyjaśniliśmy, iż zorze były spowodowana
załamaniem promieni światła przez Pole Przyciągania Ziemi. Tam, gdzie przepływ
cząstek ciążeniowych [sił przyciągania] zawiera wiele zagadnień słabo poznanych
przez ludzkość - takich jak Siła Odpychania, w której nagromadzone cząstki ciążeniowe
wybuchają na zewnątrz leju sił przyciągania - Pole Przyciągania pojawia się na
biegunach i wraca na Równik. Sondy ludzkości ustaliły ten wygląd Pola Ciążenia
dla Ziemi, ukształtowanego jak ziemniak, ale ludzkość trzyma się poglądu, że
Zorze powstają w wyniku pojawiających się lub powracających na bieguny
naładowanych cząstek.
W 2006-tym roku pojawiło się nowe zjawisko Zorzy - lśnienie nieba w pobliżu
Równika, które nazwano STEVE. Podczas gdy teorii i przypuszczeń była obfitość,
ludzkość pozostawała uwikłana w zagubieniu [niewiedzy], ponieważ nie mogła
przestawić się z teorii sił przyciągania na nasze wyjaśnienie ciążenia. Jak
mógł duży lej sił przyciągania przejawiany przez Nibiru, który jest 23 razy
masywniejszy niż Ziemia, spowodować wzrost lśnienia nieba? Jak wiadomo,
promienie światła łatwo się załamują, o czym wie każdy, kto patrzy na swoje
stopy stojąc w wodzie. Pryzmaty są następnym takim dowodem.
Kiedy dwa leje sił przyciągania znajdują się w tym samym sąsiedztwie, następuje
taniec. Pojedynczy lej sił przyciągania zapanowuje, by ukształtować pojedyncze
Pole Ciężkości. Jest to złożona symfonia [o wysokim stopniu trudności], w
której powtarzająca się Siła Odpychania jest jak uderzenie w bęben, ale stały
przepływ cząstek ciążeniowych w dół, w kierunku środka leju sił przyciągania
jest leniwym sopranem. Pośrodku tego jest tętniący chór cząstek ciążeniowych,
wpływających do i na zewnątrz środka leju sił przyciągania. Będąc jeszcze
daleko, Pole Przyciągania Nibiru zakłóca Ziemskie Pole Przyciągania, powodując
sprzeczność.
Jeśli Zorze na biegunach to promienie światła płynące z wyłaniającymi się
cząsteczkami ciążeniowymi, to czym jest lśnienie nieba STEVE? Tak jak Ziemia ma
niższe i wyższe poziomy atmosfery, tak samo Pole Przyciągania ma poziomy
oddziaływania [mniejszego lub większego]. Stwierdziliśmy, że Nibiru tworzy
przeciwstawne wymogi. Przepływ cząstek ciążeniowych związany zazwyczaj z
symfonią Ziemi jest teraz przekierowany tak, że cząstki wracające do wnętrza
Ziemi pozostają w troposferze pola przyciągania Ziemi, falując. Tam, gdzie
cząstki ciążeniowe utrzymują się, załamują promienie światła, jakie również
wydają się falować. Dlatego te nowe zjawiska wciąż są nazywane Zorzą.
Strumienie powietrza
Na początku sagi MowaZetan przewidywaliśmy zmiany pogody - nieoczekiwane skrajne
temperatury, nieuchronne susze lub powodzie, które zmieniają się bez powodu;
śnieg latem, zaburzenia w strumieniach powietrza oraz prawdopodobne wymieszanie
się pór roku. Wszystkie te zjawiska przypisaliśmy Codziennemu Chybotaniu Ziemi, jakie
wciąż zakreśla kształt ósemki, a tym samym wpycha kulę ziemską w Prądy
Strumieniowe we wszystkich kierunkach w sposób nieregularny i nieprzewidywalny.
Te wahania są największe i przeczą wyjaśnieniom, próbującym sprowadzić te zmiany do
Ogólnoświatowego Ocieplenia lub Cykli Słonecznych.
Chybotanie było się pogorszyło, tak jak to będzie w przypadku Planety
Ziemia, która zmierza w kierunku nadchodzącego korytarza.
Podwieszenie po prawej
i lewej stronie - nachylone na wschód, a następnie na zachód - wpływa na wiatr,
przemieszczający się przez Atlantyk w taki sposób, że ma on siłę sztormu i wytwarza
śnieżne nawałnice w Nowej Fundlandii i Islandii oraz sztormy lądujące na
wybrzeżu Francji i Hiszpanii. Czy prąd powietrzny opada niżej? Takie przypuszczenie
było zaistniało od 2005-go roku, w celu wyjaśnienia zmian pogody.
Jak wyjaśniliśmy, gwałtowne wychylenie w prawo lub w lewo wywołuje zaburzenia
w atmosferze, które rozdzierają się nad Stratosferą w taki sposób, że muszą
nastąpić nagłe zmiany. Wysokie i niskie różnice ciśnień pogłębiają się podczas
tego rozdarcia, a tym samym nasilają się sztormy. Tych rozchwianych burz jest więcej
na Półkuli Północnej, ponieważ jest to magnetyczny Biegun Północny, który jest
popychany w przód i w tył, lub na boki - podczas chybotania. Magnetyczny Biegun Południowy
pozostaje względnie nieruchomy.
Źródło: http://www.zetatalk.com/ning/28fe2020.htm
