Jak przedstawiono w naszym procentowym stopniu dopełnienia się, udostępnionym w grudniu 2020-go roku, wczesne 7 z 10 Ruchów Płyt Tektonicznych jest zasadniczo zakończone. Przechył Płyty Indo-Australijskiej wynosi 100%, przechył Płyty Filipińskiej to 97%, a Przetaczanie się Płyty Ameryki Południowej z przesunięciem Płyty Karaibskiej osiągnęło teraz 99%. Oddziaływanie pomiędzy wielkimi trzęsieniami ziemi w Japonii i odciążającym łukiem na lądzie północnoamerykańskim narasta. Poprawki w Japonii (73%) pozwalają na dalsze dopasowania się w Nowym Madrycie (68%). Rozciągnięcie Tektonicznej Płyty Euroazjatyckiej zostanie zakończone (51%) wraz z Przetaczaniem się Afryki (53%) oraz ze środkowo-atlantyckim uwolnieniem na granicy z Afrykańską Płytą Tektoniczną.
* * *
Hak Afrykańskiej Płyty Tektonicznej
Byliśmy stwierdzili, że Przetaczanie się Afryki jest powstrzymywane przez hak skalny, który wystaje w kierunku Turcji. Ten hak skalny oderwie się, tworząc kolejną płytę tektoniczną w tym regionie. Pozwoli to płycie afrykańskiej zsunąć się w dół obok Syrii i Izraela oraz poszerzyć przepaść na Półwyspie Synaj. Ten skalny hak odrywa się, co widać po bardzo głębokim trzęsieniu ziemi nad Cyprem. W międzyczasie, nacisk Tektonicznej Płyty Afrykańskiej na wschód napiera na granicę Saudyjskiej Płyty Tektonicznej z Iranem. Kiedy ten hak skalny oddzieli się od Afrykańskiej Płyty Tektonicznej, nastąpi odchylenie Morza Śródziemnego, które przyniesie wzburzone morze, lecz i ulgę od ciągłych trzęsień ziemi w Grecji.
* * *
Rozchwiane zaćmienie Księżyca
Załamani i zdolni do wszystkiego, aby ukryć obecność Nibiru przed ludźmi, możni tego świata regularnie kontrolują zdjęcia każdego zaćmienia, aby ukryć prawdziwe położenie Księżyca i Słońca. Dzienne chwianie się Ziemi może być określone przez pomiar azymutu i wysokości, widzianych z jednego miejsca na powierzchni Ziemi. Można to następnie porównać do oficjalnych oczekiwań dotyczących wspomnianego Azymutu i Wysokości. Na tym zdjęciu jest uwiecznione 6-godzinne zaćmienie w listopadzie 2021-go roku z jednego miejsca, pokazując w ten sposób chybotanie, gdy kula ziemska pochyla się na wschód, a następnie na zachód.
